Loading...


Με αφορμή τα 200 χρόνια της πόλης της Ερμούπολης, αυτή η συναυλία προσφέρει ένα μουσικό ταξίδι μέσα από τρεις εμβληματικές χρονολογίες. Το 1826 σηματοδοτεί τα ντεμπούτα των Λιστ και Σοπέν, κορυφαίων μορφών του ρομαντισμού. Το 1926 ανοίγει ένα παράθυρο στην Αμερική με τη τζαζ του Γκέρσουιν. Τέλος, το 2026 προβάλλει νέες διασκευές ελληνικών παραδοσιακών μελωδιών.
Η Σοφία Αβραμίδου αποκαλύπτει μια άλλη πτυχή του ταλέντου της: ως τραγουδίστρια και ειδική στην παραδοσιακή μουσική.
Πρώιμη μορφή των ασκήσεων του 1826.
Αυτή η πρώιμη Πολωνέζ σε σολ ύφεση μείζονα, γνωστή ως «Les Adieux», γράφτηκε γύρω στο 1826 όταν ο Σοπέν ήταν μόλις δεκαέξι ετών. Γραμμένη ως δώρο αποχαιρετισμού για τον φίλο του Wilhelm Kolberg, αποκαλύπτει ήδη τη μελωδική φωνή του νεαρού Σοπέν.
Το Ρόντο αλά Μαζούρ, έργο 5 σε φα μείζονα (1826) είναι ένα από τα πρωιμότερα δημοσιευμένα έργα του Σοπέν. Συνδυάζει τη φόρμα ρόντο με τον ρυθμικό χαρακτήρα της μαζούρκας, αναμειγνύοντας σαλονίσια λαμπρότητα με λαϊκή γοητεία.
Ο Γκέρσουιν συνέλαβε μια σειρά πρελούδια για πιάνο, εκ των οποίων τρία δημοσιεύτηκαν το 1926-27. Οι τζαζ αρμονίες, οι μπλουζ μελωδίες και η ρυθμική ζωτικότητα αποτυπώνουν την ενέργεια της Αμερικής του 1920.
Το «Les Adieux, στη μανιέρα του Γιάνατσεκ» είναι ένα σύντομο, πυκνό κομμάτι πιάνου του Ούγγρου συνθέτη Γκιέργκι Κουρτάγκ. Αποτίνει φόρο τιμής στο ιδιαίτερο ύφος του Τσέχου δασκάλου — λακωνικές, συναισθηματικά φορτισμένες φράσεις με ξαφνικές σιωπές.
Η Σύνθεση VII είναι ένα πρόσφατο πιανιστικό έργο της Σοφίας Αβραμίδου, συνθέτριας σε κατοικία του φεστιβάλ. Συνεχίζει τη σειρά αριθμημένων «Συνθέσεων» που εξερευνούν τις ηχοχρωματικές δυνατότητες του πιάνου.
Για να γιορτάσει τα 200 χρόνια της Ερμούπολης, η Σοφία Αβραμίδου αποκαλύπτει μια άλλη πτυχή του ταλέντου της: ως τραγουδίστρια και ειδική στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Νέες διασκευές ελληνικών λαϊκών μελωδιών για φωνή και δύο πιάνα.
